Platform voor de voedingsverwerkende- & drankenindustrie
De nieuwe realiteit voor verpakkingen

De nieuwe realiteit voor verpakkingen

Wat hebben kwaliteitsmanagement en verpakkingen met elkaar gemeen? Op het eerste gezicht misschien niet zo heel veel. Ja, verpakkingen moeten functioneel zijn, zodat ze zorgen dat voedingswaren zo goed mogelijk bewaard blijven. Maar eenmaal gekozen passeren ze zo vaak niet meer op het bord van de kwaliteitsmanager. De naderende deadline van de Packaging en Packaging Waste Regulation zal daar verandering in brengen. Want nu voedingsbedrijven verplicht worden om minder verpakkingsmateriaal te gebruiken en makkelijk te recycleren verpakkingen, zal er weer een nieuw evenwicht gevonden moeten worden met de functionaliteit en dus de voedselveiligheid. De Quality Days 2026 reikte alvast de nodige inzichten aan.

De Quality Days vond dit jaar plaats in het Vijverhof in Wevelgem. Een vijftiende editie die elk jaar weer zijn reputatie bevestigt als het evenement bij uitstek voor kwaliteitsmanagers in de voedingsindustrie. Met meer dan 200 tekenden ze ook deze keer weer present. Na twee bedrijfsbezoeken (bij Grootmoeders Koffie of bij Klaratex) en een stralend zonnetje zat de sfeer er al van bij de start goed in. Het was bijna zonde dat er nog presentaties en een panelgesprek volgden, maar de barometer stond op hoog­dringend. De eerste deadline voor de Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) ligt immers al deze zomer. De inzichten van An Vermeulen (Pack4Food), Elke Gijsbrechts (Fost Plus) en Amber Van Reepingen (UGent) waren dan ook bijzonder welgekomen.

De nieuwe realiteit voor verpakkingen 1

Verpakking: van wet naar werkvloer

Dat de PPWR een zeer complexe wetgeving is mocht blijken uit de eerste presentatie van Vermeulen. Ze schetste de belangrijkste eisen en deadlines die aan verpakkingen gesteld worden. “De uitdaging is om functionele eisen te verzoenen met duurzaamheid. Uiteindelijk is de milieu-impact van je product groter dan die van je verpakking. Duurzamere verpakkingen mogen dus geen extra voedselverlies creëren.”

Reduce, refuce, reuse …

De wetgeving hangt op aan de 4 R’s: refuse, reduce, reuse en recycle. Heel wat verpakkingen zullen vanaf 2030 verboden worden, bijvoorbeeld folies rond groenten en fruit en te grote omdozen. Annex 5 die in 2027 gepubliceerd wordt, zal daar meer details over geven. Maar de dringendste deadline gaat in 2026 al in augustus in. Verpakkingsmateriaal dat in contact komt met voeding mag vanaf dan geen PFAS meer bevatten. De stof wordt nu vaak toegepast bij extrusieprocessen voor dunne folie, maar is evengoed aanwezig in een kartonnen pizzadoos wegens zijn vocht- en vetafstotende eigenschappen. “Hoog tijd dus om jouw leveranciers te bevragen, want er is geen transitieperiode voorzien”, waarschuwt Vermeulen. Rond hergebruik lopen momenteel verschillende onderzoeks­projecten om te zien hoe je microbiële en chemische veiligheid kunt verzoenen met wasprocessen en wat dat betekent voor de integriteit van verpakkingen.

En recycle

Ook aan de recycleerbaarheid van verpakkingen worden vanaf 2030 hoge eisen gesteld. Daar ging Gijsbrechts dieper op in. “Hoewel de deadline van 2030 nog ver lijkt, kunnen voedingsbedrijven vandaag al de nodige stappen ondernemen. Het is belangrijk want ook de EPR-bijdrages zullen worden gekoppeld aan hoe recycleerbaar je verpakking is.” In 2028 wordt de secundaire wetgeving verwacht die vertelt wat nodig is om recyclinggraad A, B of C te halen (vanaf 2030 mag minder scorend verpakkingsmateriaal de markt niet meer op). Wie zijn verpakkingen vandaag al tegen de loep wil houden moet zich drie vragen stellen:

  • Wat is het predominante materiaal?
  • Gaat het om een flexibele of een rigide verpakking?
  • En wat is mijn verpakkingsunit?

Vooral die laatste wordt nog een stevige noot om kraken. Gijsbrechts geeft het voorbeeld van een ketchupfles. “Alles wat in 70% van de gevallen gescheiden toekomt in het sorteercentrum, blijft deel uitmaken van de unit. De fles, de dop en het label dus, die worden gezien als geïntegreerde componenten. Niet het seal, dat verwijderen consumenten apart en vormt dus een aparte component. De recycling­graad geldt voor de volledige unit.” Toch zijn er beslissingen die je vandaag al kan maken, waar je geen spijt van zal hebben. Gijsbrechts geeft drie voorbeelden van verpakkingen die zeker niet als recycleerbaar zullen worden beoordeeld: verpakkingen die gelamineerd zijn met PE of PP, verpakkingen gekleurd met carbon black en flexibele verpakkingen met een laagje aluminium in. Die zullen onvermijdelijk naar verbranding moeten en daar betaal je nu al trouwens een veel hogere groenepuntbijdrage voor.

Microbiologische veiligheid en houdbaarheid

De laatste die het woord nam was Van Reepingen. Als PhD-student onderzoekt ze of duurzame verpakkingsmaterialen even voedsel­-veilig zijn, als wat er vandaag gemeengoed is in de industrie. Daarbij wordt in eerste instantie gekeken naar de gasdoorlaatbaarheid van verpakkingen. Met andere woorden hoe goed ze in staat zijn om CO2 binnen en O2 buiten te houden. “Met meerlagige verpakkingen lukt dat zeer goed, maar met duurzamere, monolagige alternatieven zal dat evenwicht veranderen. Dan zal je rekening moeten houden met een beperktere houdbaarheid. Momenteel ontbreekt er echter data om voedingsbedrijven te ondersteunen, zeker over hoe dynamische atmosferen evolueren. Vandaar mijn onderzoek.” Uit eerste experimentele onderzoeken blijkt dat de impact van de shift naar duurzamere verpakkingen sterk zal afhangen van de karakteristieken van het levensmiddel. Dat er nog een blinde vlek aan data is heeft te maken met experimentele hindernissen. Nauwkeurige en constante controle van de gasssamenstelling is immers essentieel, wat vraagt om compleet gasdichte systemen die vragen om dure apparatuur en manuele en dus arbeidsintensieven methodes.

Van theorie naar praktijk

Genoeg theorie, maar wat betekent dat nu in de praktijk. Daar werd tijdens het verdiepende panelgesprek dieper op ingegaan. Ook Ruben Van Haleydt, Food & Packaging Quality consultant van AMNorman schoof mee aan. Hij benadrukte dat de overgang naar duurzamere verpakkingen niet alleen op het bord van de kwaliteitsmanager mag landen. “Ja, er komt compliance bij kijken, maar het gaat veel ruimer dan dat. Dus belast niet enkel de kwaliteitsdienst met de nakende deadline van 12 augustus 2026. Je kan voeding en verpakking immers niet van elkaar zien. Ook de volgende deadlines van de PPWR zullen er sneller aankomen dan je denkt. Bereid je daarom al zo goed mogelijk voor. Veranderen van verpakking doe je niet op enkele maanden.”  

Heeft u vragen over dit artikel, project of product?

Neem dan rechtstreeks contact op met Epacco Food Cleaning.

Epacco Food Cleaning 8 Contact opnemen

Stel je vraag over dit artikel, project of product?

"*" geeft vereiste velden aan

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Epacco Food Cleaning 9 Telefoonnummer +32 56 37 31 00 E-mailadres info@epacco.be Website epacco.be/

Gerelateerde artikelen

Contactformulier

"*" geeft vereiste velden aan

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Stuur ons een bericht

Wij gebruiken cookies. Daarmee analyseren we het gebruik van de website en verbeteren we het gebruiksgemak.

Details

Kunnen we je helpen met zoeken?

Bekijk alle resultaten